Geschiedenis
van de vrouwenschool Nijmegen.
De Vrouwenschool heeft haar wortels duidelijk in de Nijmeegse – feministisch-emancipatorische
beweging van de jaren zeventig. De school heeft zich in de loop der tijd,
mede door toedoen van een constante toestroom van nieuwe bewoners en gebruikers,
echter steeds weten aan te passen aan de veranderde tijden. Van een in het
alternatieve circuit wortelend ‘kraak’pand, heeft zij zich inmiddels
ontwikkeld tot de gelukkige eigenaresse van een klooster ter waarde van 1,6
miljoen, met een duidelijk oog voor (cultureel) ondernemerschap. Het achterliggende
idee: een veilige plek bieden waar vrouwen zich persoonlijk, zakelijk en artistiek
konden ontwikkelen, bleef al die tijd gehandhaafd. Dat daar anno 2005 nog
steeds behoefte aan bestaat, moge blijken uit de wachtlijst met geïnteresseerden;
deze is tot op de dag van vandaag overschreven.
1979
In september 1979 kraken vrouwen een voormalig schoolgebouw aan de
Gerard Noodtstraat 17 te Nijmegen. De school werd in 1916 gebouwd en werd
achtereenvolgens als MULO-, ULO- en MBO-school gebruikt. In 1979 diende het
pand als tussentijds onderkomen voor een Blijf van mijn Lijf-huis. In het
pand is op legale basis ook nog een crèche gevestigd. De gemeente Nijmegen
is eigenaar van het pand.
1979-1987
De school wordt een centrum voor vrouwenactiviteiten. Er vinden acties en
vergaderingen plaats; verschillende vrouwengroepen hebben er hun vaste onderkomen.
De Vrouwenschool zit midden in de vrouwenbeweging, in de kraakbeweging speelt
zij geen grote rol. In de loop der jaren komt het accent steeds meer op wonen
te liggen; zodat er op den duur besloten wordt om van het pand een woonwerkpand
te maken. In het pand wonen drie kunstenaressen. Verder is de redactie van
Meidenkrant Kattekop er gevestigd, is er een muziekkelder, een vrouwenfietsenwerkplaats,
de Vrouwenzeefdruksterij Goed Giftig, een theaterwerkplaats en een aantal
wisselende groepen.
1987
De Stichting Vrouwenschool wordt opgericht. De acties zijn nu vooral gericht
op het behouden van het pand als woonwerkpand voor vrouwen: de Gemeente Nijmegen
denkt erover het pand voor andere doeleinden te gebruiken dan wel te slopen.
1988
In 1988 wordt er een haalbaarheidsonderzoek (HBO) gedaan naar het behoud van
De Vrouwenschool als woonwerkpand. Ondanks het positieve rapport en het positieve
advies van de Dienst Volkshuisvesting, beslist de gemeente Nijmegen in 1989
anders. Zij erkent weliswaar het bestaansrecht van een vrouwenwoonwerkpand
in Nijmegen, en zij wil ook subsidie geven voor de verbouwing van een pand,
maar dat hoeft niet noodzakelijkerwijs de oude school aan de Gerard Noodtstraat
te zijn. de Gemeente biedt De Vrouwenschool een gebruikerscontract voor 3
jaar aan. De gemeente wil pas in 1992 een definitief besluit over het pand
nemen.
1991
Ondanks diverse protestacties van De Vrouwenschool, besluit de
gemeenteraad in juli om woningbouw voor ouderen mogelijk te maken
op de plek waar De Vrouwenschool staat.
1992
In juni wordt duidelijk dat de Vrouwenschool moet verdwijnen. Het voormalige
Dominicanessenklooster aan de Dominicanenstraat in Nijmegen Oost zal verbouwd
worden om aan De Vrouwenschool verhuurd te worden. Omdat het pand niet onmiddellijk
betrokken kan worden, krijgen de vrouwen een tussentijds onderkomen toegewezen;
3 tussenwoningen die over heel Nijmegen verspreid liggen. Het merendeel van
de bewoonsters en de activiteiten komt in een oude school op de Wolfkuilseweg
te zitten. Ondertussen wordt de verbouwing van het pand aan de Dominicanenstraat
in samenwerking met de architecten, de WBVG, de Gemeente en de aannemer voorbereid.
1993
Het pand aan de Gerard Noodtstraat wordt in januari gesloopt.
De Vrouwenschool legt de geschiedenis van het pand en de bewoners vast in
de film My Home is My Castle. Het toekomstige pand aan de Dominicanenstraat
wordt verbouwd. De vrouwen van De Vrouwenschool stippelen een nieuw beleid
uit. Er wordt geworven voor nieuwe bewoners en gebruikers omdat het toekomstige
gebouw meer ruimte biedt voor nieuwe activiteiten.
1994
In maart kan De Vrouwenschool haar nieuwe onderkomen betrekken.
De Vereniging Vrouwenschool wordt opgericht om het pand te kunnen huren. Door
de nieuwe bruteringswet dreigt de WBVG failliet te gaan wat betekent dat zij
niet, zoals aanvankelijk gepland, De Vrouwenschool kan kopen. Het is onzeker
wie het pand zal kopen.
1995
De toekomst van de WBVG is nog steeds onduidelijk. Er worden gesprekken gevoerd
met de STUT om te kijken of het haalbaar is dat de Vereniging Vrouwenschool
zelf het pand koopt. De Gemeente Nijmegen, nog steeds eigenaar van het pand,
lijkt open te staan voor dit plan. In oktober wordt met groot succes voor
het eerst een rommelmarkt georganiseerd.
1996
Het plan om als Vereniging Vrouwenschool het pand te kopen neemt vastere vormen
aan. Intern wordt besloten om tot koop over te gaan; het financiële plaatje
komt rond; de onderhandelingen met de Gemeente lopen; er wordt besloten tot
de nodige statutenwijzigingen.
1997
Begin 1997 wordt het pand gekocht door de Vereniging Vrouwenschool.
Op 7 maart vindt er een open dag, receptie en feest plaats om de aankoop te
vieren; het feest duurt tot 8 maart: Internationale Vrouwendag.
1999
Op 25 september viert De Vrouwenschool haar 20 jarig jubileum. ‘s Middags
is er een straatfeest waar zich verschillende vrouwenorganisaties met informatiestands
presenteren. ‘s Avonds wordt een tuinfeest gevierd met theater en live
muziek. Vanaf middernacht is het swingen in de kapel tot in de kleine uurtjes.
2000
De Vrouwenschool krijgt een grondige verfbeurt waardoor de buitenkant wekenlang
in de steigers staat.
2003
Groot theater-diner. Het souterrain wordt omgebouwd tot restaurant. In De
Kapel zijn toneelvoorstellingen.
2004
De Vrouwenschool bestaat 25 jaar. Bovendien wordt het tienjarig bestaan van
het pand gevierd. Reden voor een groot jubileumfeest dat een heel weekend
duurt. Verder dit jaar een grootse rommelmarkt, en maar liefst drie feesten:
het lentekriebelfeest, het euroschopperfeest en een nieuwjaarsfeest. Een ander
heuglijk feit: De Vrouwenschool krijgt draadloze ADSL.
De Catharinaschool, naast De Vrouwenschool, dreigt plaats te moeten maken
voor nieuwbouw. De Vrouwenschool maakt zich samen met de buurt sterk voor
behoud van het pand.
2005
De Vrouwenschool krijgt een grote verfbeurt. Er worden schilders ingehuurd
die de klus klaren. De Vrouwenschool denkt na over haar toekomst en beleid
in een visiedag.
De acties voor het behoud van de Catharinaschool naast De Vrouwenschool blijken
tevergeefs. In mei wordt er met de sloop van het gebouw begonnen.
